ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΣΕ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΛΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣΤΟΥ

Η μεγέθυνση του μαστού αποτελεί μια συνηθισμένη χειρουργική επέμβαση που επιλέγουν όλο και περισσότερες γυναίκες στις μέρες μας.

Οι συχνότερες αιτίες που οδηγούν μία γυναίκα στην απόφαση αυτή είναι είτε για λόγους αισθητικούς (μικροί μαστοί, ασυμμετρία μαστών, χαλάρωση μετά από απώλεια σωματικού βάρους ή θηλασμό) είτε για αποκατάσταση-ανάπλαση του μαστού μετά από μαστεκτομή.

Κατά την επέμβαση αυτή, τα ενθέματα τοποθετούνται είτε κάτω από τον αδενικό ιστό (subglandular) είτε μεταξύ του μείζονος και του ελάσσονος θωρακικού μυός.

  

 

 

Εικόνα Ι

 

 

 


Συχνά πραγματοποιούνται διάφορες απεικονιστικές εξετάσεις μετά την τοποθέτηση των προθεμάτων.

Οι λόγοι που οδηγούν στην διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων σε ασθενείς με επανορθωτικές επεμβάσεις μαστού μπορεί να είναι:

Η υπερηχοτομογραφία αποτελεί βασική διαγνωστική μέθοδο στη διερεύνηση των ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων που ακολουθούν την τοποθέτηση των προθεμάτων του μαστού.

Παρέχει μια μη επεμβατική τομογραφική απεικόνιση υψηλής διαγνωστικής αξίας χωρίς να επιβαρύνει με ιονίζουσα ακτινοβολία τη γυναίκα. Είναι μέθοδος ακίνδυνη, γρήγορη, χαμηλού κόστους και με άμεσα αποτελέσματα. Με τη χρήση υψίσυχνων κεφαλών γίνεται λεπτομερής εξέταση αμφοτέρων των μαστών και των μασχαλιαίων κοιλοτήτων.

Αναγνωρίζονται οι διάφορες επιπλοκές όπως η παρουσία μετεγχειρητικού αιματώματος και γίνεται παροχέτευση με υπερηχογραφική καθοδήγηση. Ακόμα ελέγχονται η έκταση της διαπύησης και της διάσπασης του τραύματος. Πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής αποτελεί ακόμα το γεγονός ότι η εκτίμηση πιθανής παρουσίας μάζας στο μαστό δεν περιορίζεται από το πρόθεμα. Εντοπίζει αλλοιώσεις που είναι μικρές, μη ψηλαφητές και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη φύση της βλάβης (διάκριση κυστικής βλάβης από βλάβη συμπαγούς τύπου).

Το ακέραιο πρόθεμα απεικονίζεται άνηχο ενώ στο πρόσθιο τμήμα αυτού ελέγχονται ηχητικές ανακλάσεις. Όταν είναι γνωστός ο τύπος του προθέματος μπορεί να εκτιμηθεί η εντόπιση του σημείου της ρήξης( αυτόματα ή τραυματικής αιτιολογίας). Το σημείο της ρήξης ελέγχεται ως "ρυπαρή" ηχογενής περιοχή (snowstorm) που έρχεται σε επαφή με την κάψα του προθέματος.

Το υπερηχογράφημα είναι μια εξέταση ανώδυνος, αναίμακτος και χωρίς ακτινοβολία που δίδει αξιόπιστα και γρήγορα αποτελέσματα. Η υπερηχογραφία χρησιμοποιεί τις ιδιότητες των υπερήχων για τη μελέτη της υφής και των διαστάσεων των ιστών που δεν είναι άμεσα ορατοί με την κλινική εξέταση .

Η μαγνητική μαστογραφία αποτελεί μία νεότερη απεικονιστική τεχνική. Οι εικόνες λαμβάνονται χρησιμοποιώντας ένα μοναδικό μαστικό πηνίο το οποίο εξασφαλίζει υψηλό λόγο σήματος προς θόρυβο. Χρησιμοποιεί ειδικές ακολουθίες οι οποίες στοχεύουν στην απεικόνιση της σιλικόνης και παρέχουν ταυτόχρονη καταστολή του σήματος του νερού.

Χρησιμοποιώντας τις ακολουθίες αυτές και ειδικά κριτήρια αξιολόγησης η μαγνητική μαστογραφία είναι η πιο ακριβής μέθοδος στην εκτίμηση της ακεραιότητας του προθέματος. Η ευαισθησία σε περιπτώσεις ρήξης είναι 80-90% και η ειδικότητα της φτάνει το ποσοστό 90%. Τεκμηριώνει το σημείο της ρήξης καθώς και η έκταση της διαρροής της σιλικόνης.

Η μαγνητική μαστογραφία (ΜΤΜ) μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν υπάρχουν συμπτώματα που σχετίζονται με τη διαρροή του προθέματος όπως είναι η τοπική φλεγμονή ή ο σχηματισμός κοκκιωμάτων σιλικόνης. Παράλληλα σε ασθενείς με πρόθεμα που έγινε λόγω μαστεκτομής μετά από καρκίνο του μαστού, η μαγνητική τομογραφία του μαστού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο πιθανής υποτροπής της νόσου ή ως μετεγχειρητική απεικονιστική μέθοδος προληπτικού ελέγχου. Η παρουσία του προθέματος δεν μειώνει την ευαισθησία της εξέτασης.

Εικόνα ΙΙΙ

Η μαστογραφία πραγματοποιείται με τις κλασικές λοξές και κεφαλο-ουραίες προβολές που περιλαμβάνουν τμήμα του προθέματος και επιπρόσθετες λήψεις με μετατόπιση του προθέματος. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται συμπίεση και καλύτερη απεικόνιση του μαζικού αδένα. Επιπρόσθετες λήψεις λαμβάνονται διαγνωστικά εφόσον είναι αναγκαίο. Με τις διάφορες προβολές της μαστογραφίας απεικονίζονται οι αποτιτανώσεις που σχηματίζονται στην ινώδη κάψα εβρισκόμενες παράλληλα στην επιφάνεια του προθέματος καθώς και οι τυχόν πτυχώσεις αυτού.


Εικόνα ΙV

Αναλόγως λοιπόν με το κλινικό κάθε φορά ερώτημα επιλέγεται η κατάλληλη απεικονιστική εξέταση που θα βοηθήσει τόσο στη διάγνωση όσο και στον περαιτέρω θεραπευτικό σχεδιασμό.

Φίλιππος Γιαννίλας M.D,PhD
Ακτινολόγος
Διευθυντής Ακτινολογικού Βιοκλινικής Αθηνών
Συνεργάτης του Κου Καποσίτα απο το 2000

My Google+ Profile